Jan Woleński

Komentarz (2)

Jan Woleński

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Leszek Polony

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Jan Woleński

Helsinki, 30 kwietnia 2009, g. 18.oo, centrum miasta. Demonstracja, na czele policjant na motocyklu, za nim jakieś 20 osób, na końcu samochód policyjny. Demonstranci idą gęsiego, by pochód był dłuższy. Niosą transparenty z żądaniami autonomii dla Finlandii i przeciw euro. Nikogo z przechodniów to nie interesuje. Wtorek 5 maja, otwieram TVP. Spot wyborczy, a na nim widzę posła Bielana (prawdziwa twarz amanta), perorującego, że spora część prawa jest stanowiona poza Polską. Dalej jejmość o wyglądzie pasującym do p. Dulskiej pomstuje na UE. Kogoś to jednak interesuje, czego dowodem jest basowanie takim spotom przez „Rzeczpospolitą". Helsinki, 30 kwiecień 2009, g. 18. Nieopodal wspomnianej demonstracji stoi autobus z wielkim napisem „Jezus", a przed nim mężczyzna wygłaszający tyradę o Jezusie. Nikt nie zatrzymuje się przy nim. Po powrocie przeglądam przywieziony numer „Polityki". Znajduję wywiad z W. Chrzanowskim. Z dumą wspomina ZCHN i to, że udało się wprowadzić religię do szkół i wzmocnić Kościół katolicki. Znajomy Fin opowiada, że kiedyś proponowano, by filozofii w szkołach uczyli duchowni. G. H. von Wright, najbardziej znany filozof fiński, oświadczył wówczas, że w takim razie lepiej, by filozofii w szkołach w ogóle nie było. Jest, ale uczona przez świeckich.

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Jan Woleński

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Jan Woleński

Zazwyczaj jestem za rządem, a przeciwko prezydentowi. I tym razem nie zamierzam oszczędzać Lecha Kaczyńskiego, ale rządowi też trzeba przyłożyć. Chodzi o zachowanie się władz polskich w związku z tragedią w Kamieniu Pomorskim. Straszliwa tragedia, okrutna śmierć żywcem spalonych ludzi, w tym dzieci, nie stanowiły, jak okazało się, specjalnej przeszkody dla wykorzystywania tego nieszczęścia w serialu wzajemnych zarzutów z wyraźnym podtekstem politycznym, a nie związanym z tragicznym wydarzeniem. Nie jest rzeczą ważną, kto zaczął wysuwać pretensje. Nawet przyjmując, że narzekanie Kancelarii Prezydenckiej, że głowa państwa nie została poinformowana o pożarze przez służby podległe rządowi było groteskowe, to za żałosne trzeba uznać to, że premier i jego ludzie nie byli zdolni ani do przemilczenia głupkowatych wypowiedzi min. Kownackiego ani do zwrócenia mu uwagi, że formułowanie uwag o funkcjonowaniu kanałów informacyjnych na szczytach władzy jest wysoce niestosowne w zaistniałej sytuacji. Rząd postanowił odbić pałeczkę, co rychło przekształciło się w wymianę zdań wedle schematu „strzyżono-golono". Na dodatek, obie strony prześcigały się w zapewnianiu o swej wyższości w okazywaniu żalu i współczucia i udzielaniu pomocy, stosownie do swych możliwości. Nie znalazłem nigdzie jasnego przyznania, że to państwo, chociaż niekoniecznie konkretni ludzie, odpowiada za takie tragedie.

Komentarz (1)

Jan Woleński

Komentarz (1)

 Jan Woleński

Nie chodzi o nauczanie instytucji, która ma więcej praw niż mieć powinna, ale o rozprawę stanowiącej podstawę dla uzyskania tytułu magistra, w tym przypadku historii. Nie trudno się domyślić, że felieton dotyczy niejakiego ob. Zyzaka, który został magistrem na podstawie pracy o Lechu Wałęsie, napisanej pod kierunkiem dr hab. Andrzeja Nowaka, prof. UJ, a potem jako książka wydanej w wydawnictwie „Arcana", kierowanej przez rzeczonego promotora. Zauważmy od razu, iż jest rzeczą kierownictwa oficyny „Arcana", co publikuje, a co nie. Z drugiej strony, nie jest wyłącznie rzeczą ob. Zyzaka lub dr hab. A. Nowaka, prof. UJ, co jest dopuszczone jako praca magisterska. Ob. Lech Wałęsa może dochodzić swoich praw, o ile uzna, że zostały naruszone przez ob. Zyzaka, zupełnie niezależnie od tego, czy praca magisterska tego drugiego doczekała się wydania książkowego czy też nie. Wszelako nawet jeśli ob. Lech Wałęsa nie skorzysta z możliwości sądowego wystąpienia przeciwko ob. Zyzakowi lub wydawnictwu „Arcana", problem jakości i rzetelności magisterium promowanego przez dr hab. Andrzeja Nowaka, prof. UJ pozostaje.

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Trybunał Konstytucyjny nie zajął stanowiska w sprawie, kto ma ustalać skład delegacji polskiej na spotkania międzynarodowe z udziałem Polski. Stosowane pytanie zostało postawione przez Premiera i miało w tle znany spór o to, kto miał reprezentować nasz kraj na jednym ze szczytów europejskich. Rzecz miała także aspekt farsowy, mianowicie Kancelaria Prezydenta wystąpiła do sądu o zapłatę wyprawy głowy państwa przez agendy rządowe. Sąd oddalił wniosek o zapłatę, a Trybunał Konstytucyjny nie zajął stanowiska wobec pytania o kompetencje w kwestii desygnowania przedstawicieli Polski na konferencje międzynarodowe.

Komentarz (1)

"Dziennik": Z projektu ustawy medialnej wypadł zapis o ochronie wartości chrześcijańskich. W ich miejsce proponuje się przepisy antydyskryminacyjne. -To nawiązanie do równościowych idei Mao Tse Tunga - mówi biskup Tadeusz Pieronek.

 A ja się pytam, jakim prawem zapis o ochronie wartości chrześcijańskich mógłby znaleźć się w ustawie medialnej świeckiego państwa? Jan Woleński ma rację, Kościół próbuje tworzyć państwo w państwie, a właściwie zamienić państwo świeckie na teokratyczne. Na szczęście trudno wierzyć w skuteczność takich działań.

Jan Kozłowski

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Jan Woleński

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Jan Woleński

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł